சிந்திய
சிரிப்பின் ஊடே
சிதறா வெட்கம் மலர,
சிரம் நீ தாழ்த்திய நொடியில்
சிவந்தது மண்ணும் கண்டு. . .
வஞ்சனை எதற்கு பெண்ணே
வானமும்
ரசிக்கட்டும் அதனை,
உயர்த்திடு சற்று உன் முகத்தை
உயிர் பெற வேண்டும் யாவும் .
.
