தாகம் தணிந்ததா தாலிபான்களே . . . ?

 

அரை குறை தூக்கத்தில் எழுந்து , 

   அழுதுகொண்டே ஆடைகளை உடுத்தி 

அரக்க பறக்க ஆகாரம் கொண்டு 

   அவசரமாய் அள்ளி முடித்து, சீவி 

அன்றாடமாய் எனக்கு ஆரம்பித்த அந்த நாள் . . . 

அப்பாவின் முத்தத்தோடும்

   அண்ணனின் சண்டையோடும், 

தாத்தாவின் சிரிப்போடும் 

   பாட்டியின் பாசத்தோடும் 

அன்றாடமாய் பள்ளிக்குப்  புறப்பட்ட அந்த நாள் . . . 

தாய் கை பிடித்துத்  தொங்கி 

  தாழ்வாரம் தாண்டிக்  குதித்து 

வாசல் நின்று சைகை செய்து 

  வருகிறேன் என்று சொல்லி 

வழக்கமான சிரிப்போடு வேனில் ஏறிய அந்த நாள் . . .

இருக்கையில் அமர்ந்து இயற்கையை பார்த்தபடி 

 இசைபோல் நகரும் மரங்களை ரசித்தபடி 

நண்பன் கொடுத்த பழத்தினை ருசித்தபடி 

 படிக்க நினைக்கும் பாடத்தை வெறுத்தபடி 

பள்ளியில் இறங்கிய அந்த நாள் . . . 

அதே கூச்சலோடும் ,கொன்டாட்டத்தோடும்  -  ஆசிரியரின்

   அதட்டலோடும், மிரட்டலோடும் 

அழகாய் தான் நகர்ந்தன நேரங்கள் . . .  

பத்து மணி வரை . . . 

அப்பாவின் ஆடை போல் அணிந்து 

     ஆறு பேர் வந்தனர் விரைந்து 

கண்களில் ஆத்திரத்தோடும் 

      கைகளில் ஆயுதங்களோடும் . . . 

அன்பாய் தான் சிரித்தேன் நானும்  

  அதற்கு ஏன் சுட்டனர் , விடையில்லை ?

பழம் கொடுத்த நண்பன் இருந்தான் 

  பார்பதற்குள் படுத்து விட்டான்  பக்கத்தில் . . .

நெற்றி பொட்டில் அவனுக்கு ஏனோ 

  பொட்டு வைத்தனர் தோட்டா கொண்டு 

எழுப்பிப் பார்த்தேன் எழுவான் என்று 

  படுத்தவன் விளையாட்டாய்  படுத்தால் தானே . . . ?

ஆசிரியர் மிரட்டினால்  - நீர் 

  அப்படியே போய்விடும் எனக்கு, 

அடிப்பதை விடுத்தனர் அவர்களும் 

  அப்படியே விட்டு விடுவார்களா  இவர்களும்  . . . ?

அப்பாவை கூப்பிட்டுப்  பார்த்தேன் 

  அம்மாவையும் கூப்பிட்டுப்  பார்த்தேன்  - அழுகையோடு 

ஆசானைக்  கூப்பிட்டுப் பார்த்தேன் - இறுதியில் 

  ஆண்டவனை கும்பிட்டும் பார்த்தேன் . . . 

பதறியும் பலனில்லை , 

  கதறியும் கருணையில்லை. . .

 இதோ விழுந்துவிட்டேன் . . . 

விழுகையில் எனக்கு சிந்தனை  ஒன்றே 

    எதற்கு சுட்டனர் எங்களை என்று  . . . ??

ஆசிரியர் அவர்களை அடிதிருப்பரோ ?
    அண்ணன் ஒரு வேலை கிள்ளியிருப்பானோ ?

கொடுக்காமல் தின்ன கொய்யாவிற்க்காகவோ ?  - என் 

    இரவு அழுகை அவர்களை எழுப்பியிருக்குமோ ?

எதற்காக ????????